Veranderingen

Wat zal ik deze keer in de krant schrijven vroeg ik aan mijn jongste (5)? ‘Dat de kinderen nooit een snoepje mogen’, was zijn antwoord. Gelukkig kwam hij iets later met een beter idee: ‘Je kunt ook schrijven dat je ons altijd heel lief vindt.’ Daar heeft hij een punt, want dat is namelijk volledig waar. Iedere vader vindt zijn eigen kinderen lief toch? De ene keer wat liever dan de andere keer, maar ook dat is geen enkele ouder vreemd. De ene keer zijn ze nou eenmaal wat baldadiger of vervelender dan de andere keer, maar over het algemeen heb ik geen klagen. Ik geniet altijd met volle teugen als ze weer bij mij zijn en andersom is dat ook. Ik schaar mezelf in de categorie ‘gescheiden vader’. Dat is een categorie waar je vooraf niet gehoopt had in te belanden, maar je kunt ook niet alles  inschatten natuurlijk. Het leven loopt zoals het loopt, dus inschikken is het advies. Maakt het niet altijd makkelijk en ik merkte aan mezelf dat ik de afgelopen weken weer meer moeiete ermee had dan anders, maar gelukkig waren ‘de drie blagen’ er weer dit weekend en dat maakte alles weer goed. De oudste is sinds dit schooljaar een brugpieper. Dat brengt heel veel veranderingen met zich mee. De basisschool is natuurlijk totaal iets anders dan het voortgezet onderwijs. Het was dus even afwachten hoe hij met die veranderingen om zou gaan. Als trotse vader kan ik zeggen dat het hem heel erg goed af gaat. Hij haalt goede cijfers en zet zich er goed voor in. Natuurlijk is het ook gewoon een ventje van 12 jaar en heeft hij ook de bijpassende streken, hoort er allemaal bij zullen we maar denken. Op zijn leeftijd gebeuren er ook heel veel andere dingen, hij begint al echt een grote jongen te worden. In de afgelopen tijd heb ik hem echt zien veranderen van kind naar puber. Het is natuurlijk ook voor hem even wennen en zoeken hoe dat allemaal gaat, maar ook dat lukt hem prima. Gelukkig blijft hij ook nog gewoon het kind dat af en toe een dikke knuffel nodig heeft en lekker tegen papa aan kan komen hangen op de bank. En een kusje voor het slapen gaan of bij het weggaan kan ook nog steeds. Laat hem nog maar even jong blijven hoor, hij heeft nog tijd genoeg om grote jongen te worden. 

Afgelopen vrijdag hadden we in samenwerking met de Fanfare weer een klus op locatie. Vanuit het dorpshuis mochten we de ‘natte’ horeca verzorgen bij hun afsluitende jubileumconcert. Na eerder dit jaar in het slotpark een knallend concert neergezet te hebben in samenwerking met Ben Cramer en Joke de Kruijf, was dit keer de sporthal bij de basisschool the place to be. Ruim 400 gasten genoten daar van een concert in samenwerking met de Brabantse troubadour Gerard van Maasakkers. Een geweldige afsluiting van een mooi jubileumjaar en ook de afterparty was erg gezellig. 

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is managing-change-1.jpg

Over het dorpshuis gesproken, daar heb ik nog iets over te vertellen. Na ruim 4,5 jaar het beheer van De Parel te hebben gedaan heb ik besloten om ermee te gaan stoppen. Het wordt tijd om de prioriteiten in het leven te gaan verleggen. Het is mooi geweest, ik heb er veel plezier in gehad en er veel van geleerd, maar ik ga het stokje overdragen. Voorlopig nog niet hoor, eerst iemand vinden die het stokje over gaat nemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *