Dag lieve oma Kippen

Vandaag namen we afscheid van een lieve, bijzondere vrouw. Mijn oma. 

Na een periode waarin we oma langzaam achteruit zagen gaan, we haar weer een beetje op zagen krabbelen en toch weer achteruit zagen gaan is ze op vrijdag 25 mei na nog een fantastische dag gehad te hebben toch nog onverwacht overleden.

Mijn oma was een bijzondere vrouw, een hartelijke vrouw, een zorgzame vrouw, maar bovenal voor mij een oma uit duizenden.

Haar afscheid was ingetogen en mooi, precies zoals ze het zelf al jaren geleden had vastgelegd. Nou ja precies, niet helemaal… Tijdens de afscheidsdienst sprak ik de volgende woorden, die ik graag met jullie wil delen:

Lieve oma Kippen,

Geen poespas, geen toespraken…dat is wat je wilde.

Maar goed, een beetje van dat eigenwijze heb je toch meegegeven aan ons schijnbaar…

Vandaag is de dag dat we definitief afscheid nemen van je.

Afscheid in de zin van dat je niet meer lijfelijk aanwezig bent in ons leven.

Afscheid nemen van jou als persoon kan niet.

Je zult altijd aanwezig blijven in de mooie herinneringen.

Lieve oma,

Nooit meer hutten bouwen in de keuken van je huis in de Hogeweg,

of in het fietsenschuurtje slapen, dat in het donker toch te eng bleek te zijn.

Nooit meer op zondagochtend naar de Winterjan om met zijn allen soep te eten.

Nooit meer die oma die er altijd was na school als mijn moeder aan het werk was.

Nooit meer knutselen samen, of uren bij je Legoën met dat kleine kistje Lego van Joop.

Nooit meer na het eten: “Ik hoef geen toetje oma…”, “Dan vatte mar een beker melk.”

Nooit meer samen oude foto’s kijken en dan opgaan in de verhalen die erbij hoorden.

Nooit meer de telefoontjes om te vragen hoe het gaat, die steevast uitliepen op gesprekken van minimaal een half uur.

Nooit meer jou ophalen voor welke gelegenheid dan ook, al was het maar om gewoon even een rondje te rijden.

Nooit meer samen lachen, nooit meer samen huilen.

Nooit meer “Ha munne jongen.”

Niks van dat meer, maar de warme herinneringen eraan, die blijven.

Oma, wat was je lief en bijzonder voor mij. Wat wij samen hadden, daar kwam en komt nog steeds niemand tussen. Als ik me ergens anders onbegrepen voelde, kon ik bij jou terecht omdat jij mij wel snapte.

Altijd zorgzaam, altijd graag mensen om je heen. Je kwam nooit zomaar even snel langs bij jou. Kunde gij nog ff dit? Kunde gij nog ff dat? Niet per se omdat je het zelf niet meer kon, vooral omdat je zo graag had dat we bleven. En nu had ik graag gehad dat jij nog even bleef. Maar ja, aan elk leven komt een eind, al had het jouwe van mij oneindig mogen duren.

Bedankt voor alle wijze lessen, bedankt dat je was wie je was. Ik zal je nooit vergeten en zal je enorm gaan missen. Bij het weggaan gaf ik je altijd een kus, nu kan ik het alleen nog maar zeggen….dikke kus oma….

9 gedachten over “Dag lieve oma Kippen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *