Hoe komt het nou dat je zo graag schrijft Jelmer?

In mijn vorige twee blogs ben ik behoorlijk open geweest en dat heeft enorm opgelucht. Het was een stap die ik graag wilde zetten en die me goed gedaan heeft. Heel leuk om te merken dat mensen graag lezen wat je schrijft en nog leuker om te merken dat door het schrijven er een klein beetje last van je schouders valt. De één gaat sporten om zijn zinnen te verzetten, de ander gaat vissen, weer een ander gaat een rondje fietsen en er zijn er die het van zich af schrijven. En dat ook nog eens delen met wie het wil lezen. Tot die laatste categorie kan ik mezelf scharen. Het schrijven heeft een tijdje op een laag pitje gestaan, door drukte in het dorpshuis, drukte op het werk, een onstuimige privé-periode, eigenlijk door van alles en nog wat dus. Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan en net zoals een alcoholist naar zijn borrel verlangt, verlangde ik ernaar om weer eens wat op papier te zetten. Raar is dat hè?
Ik heb me vaak afgevraagd waar die passie voor schrijven vandaan gekomen is bij mij. Ik was op school niet zo’n verhalenschrijver, schreef wat noodzakelijk was. Zat niet uren op mijn kamer verhalen te schrijven en was ook niet bijster geïnteresseerd in het vak Nederlands. Wel heb ik heel veel boeken verslonden, zoals ik zou willen dat mijn kinderen later gaan doen.
Steeds vaker begon ik ook stukjes en artikeltjes te schrijven voor verenigingen waarin ik actief was en begon te merken dat ik dat steeds leuker vond en er ook goed in was. De stoute schoenen aantrekkend heb ik toen MooiMaasdriel benaderd of ik een column op de website zou mogen plaatsen. Aldus geschiedde en van het één kwam het ander. Die ene column werd een artikeltje, dat artikeltje werd een interview en dat interview werd een dag op pad met de fotograaf om verslag te doen. Veel tijd heb ik gespendeerd aan het schrijven voor MooiMaasdriel en toen later het maandblad MooiMegaZien ontstond werd ik als vanzelf erbij betrokken om ook daarvoor te schrijven. In het begin artikelen en een column, later door andere bezigheden alleen nog een maandelijkse column. In al die jaren heb ik tot twee of drie keer geprobeerd om op professioneel vlak meer te gaan doen met schrijven, maar dat liep telkens spaak op de onzekerheid die dat met zich meebrengt en telkens durfde ik de stap niet te wagen.
Zoals elk fanatiek amateurschrijver ben ik ook aan een boek begonnen in de hoop dat het ooit echt wat gaat worden, maar dat is voorlopig nog lang niet het geval. Vele ideeën en stukken tekst staan al op papier, een samenhangend geheel is het nog niet. Of het dat ooit gaat worden? Wie zal het zeggen…
Waar ik wel serieus mee bezig ben is het idee om een toneelstuk te schrijven. Hobbymatig ben ik al bijna 10 jaar toneelspeler, samen met een gezellig groepje andere enthousiastelingen. Onze toneelgroep bestaat bijna tien jaar en wat zou er mooier zijn dan tijdens het jubileumjaar een zelfgeschreven stuk ten tonele te brengen? Maar ja, ga maar eens een toneelstuk schrijven, dat doe je niet zomaar. Zeker niet wanneer je als toneelgroep de doelstelling hebt om alleen maar kluchten en blijspelen uit te voeren. Een verhaal verzinnen en schrijven kan dan één ding zijn, maar dat het dan ook nog grappig moet zijn is weer een hele andere bijkomstigheid. Maar gelukkig kunnen we uit een hele grote schat aan grappige toneelervaring putten binnen onze groep, dus het zou zomaar eens kunnen dat het toneelstuk schrijven toch gaat lukken! En lukt het niet voor het jubileumjaar, dan vast wel voor een ander seizoen.
Waar ik mezelf nog wel eens over verwonder is het feit dat ik niet altijd inspiratie nodig heb om toch een heel verhaal op papier te zetten. Ik voel gewoon de behoefte om te schrijven en besluit dan achter mijn laptop te gaan zitten om te beginnen. Zonder idee of richtlijn waarover ik zou willen schrijven. In no-time staat er dan een lap tekst voor me. Nog een keer lezen, typfoutjes eruit, zinnetjes eruit, nieuwe zinnetjes erin, oh nee, toch weer eruit, volgorde anders, zin ombouwen, nog een keer lezen en dan hoppakee…opslaan of publiceren. Ik hou ervan en beloof jullie nog vaker lastig te vallen met zin of onzin uit mijn digitale pen. Ik ben in ieder geval blij dat ik de draad weer opgepakt heb!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *