Twee apen in een boomhut

Duizendmaal excuses, weer te laat met mijn blog. Zullen we gewoon afspreken dat het streven is om woensdag een blog te plaatsen, maar dat ik me niet schuldig hoef te voelen als dat niet op tijd lukt? Oké, fijn dat dat geregeld is, bedankt!
Vorige week schreef ik dat ik in Friesland op de camping was, dat was echt genieten! Het prachtige weer speelde daar natuurlijk een enorm grote rol in. Verbrande huid als gevolg, maar wat rood is wordt vanzelf een mooi bruin kleurtje, dus gewoon even doorbijten. En de volgende keer wel insmeren misschien, maar goed….
Eigenlijk was de planning dat ik vrijdag naar huis zou gaan en het weekend thuis door zou brengen met de kinderen. Maar de weersvooruitzichten en de gedachte aan de kinderen en hoe leuk zij het kamperen ook vinden deed me besluiten om de tent te laten staan en even op en neer te rijden om de kinderen, en wat extra spullen, op te halen. Een besluit waar ik geen moment spijt van gehad heb. Ze hebben alle drie enorm genoten van de dagen op de camping en papa heeft genoten van het feit dat zij genoten. Zoals u wel leest heb ik een paar hele fijne dagen gehad. Het heeft me ook goed gedaan. Even de kop geleegd, even helemaal niks gedaan behalve lamballen, eten, drinken en een potje kaarten. Heerlijk!
Ik weet niet hoe bekend u bent met het Friese land en wat uw indruk is van Friesland, maar ik kan u vertellen dat als u vooroordelen heeft daarover het de moeite waard is om er eens te gaan vertoeven. De Friese bevolking is vriendelijk, best goed te verstaan en naar mijn ervaring altijd behulpzaam. Het dorpje Raehûs is een idyllisch plaatje in een weids landschap, het is elke keer weer een aangename verrassing om daar binnen te rijden.  Het nabij gelegen Bolsward heeft een enorm goede friettent, De Tramhalte. Meer ken ik niet van Bolsward, maar een plaats met zo’n goede friettent kan niet meer stuk. Misschien helpt het feit dat op de route daarnaartoe een straat gepasseerd wordt die de Jelmerstraat heet ook wel mee.
Daarover gesproken, Jelmer is een Friese naam, misschien dat mijn affectie voor het Friese land daarvandaan komt? In onze regionen komt mijn voornaam niet zo vaak voor, maar in het noorden wel zoals u zult begrijpen. Op een hete zaterdagmiddag afgelopen weekend zaten we met een gezellig groepje op het terras van de camping. Ik zat naast een van de zoons van de campingeigenaar, ook een Jelmer. Om telkens mijn naam te horen zonder dat mensen mij bedoelden, dat ben ik niet gewend hier in de buurt, dus dat was wel bijzonder om mee te maken. Een kinderhand is gauw gevuld hè.

Dinsdagavond was het weer tijd voor een jaarlijkse traditie met een hele goede vriendin. Al jaren op rij gaan wij samen naar een opera in Theater aan de Parade. Ooit ontstaan als traditie met wederzijdse oma’s en voortgezet als traditie binnen een vriendschap. Dit keer stond ‘Il barbiere di Siviglia’ op het program, ‘De Barbier van Sevilla’ dus. Rond een opera hangt volgens mij nog steeds het stigma dat het een ouderwets iets is, iets voor decadente oudere mensen. Nou ik kan vertellen dat het tegendeel bewezen wordt door Opera Zuid. Zij weten van een twee eeuwen oude opera een modern iets te maken. In een geheel eigentijdse setting werd de opera opgevoerd met een enorm gedreven crew op het podium. Mooi om te zien, mooi om mee te maken. Het publiek is over het algemeen inderdaad van een andere leeftijd dan wij, maar dat mag je er niet van weerhouden om een opera te bezoeken. Ik kan het aanraden. Musicals worden ook veelvuldig bezocht, een opera is in feite ook zoiets. Een toneelstuk wat op muziek uitgevoerd wordt, zij het in iets andere klassiekere vorm dan. Ik hou in ieder geval van de traditie om jaarlijks een opera te bezoeken en hoop dat ook nog jaren te blijven doen.
Dan zou ik nog graag een verhaal vertellen over twee apen in een boomhut, maar mijn blog is al lang genoeg, dus dat houden jullie tegoed….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *