Waar te beginnen… (deel 1)

   In mijn vorige blog schreef ik al dat er een hoop gebeurd is
in mijn leventje sinds mijn laatste post in 2013. Het is onmogelijk om alles vanaf die tijd nog op te kunnen rakelen, maar wil jullie toch wel wat hoogte- en dieptepunten voorschotelen. In deze blog wil ik jullie in vogelvlucht meenemen door alles wat er op het gebied van werk gebeurde.

   In december 2013 verloor ik mijn toenmalige baan, dat was een rotperiode waar ik niet graag op terugkijk. Voor het eerst in mijn leven belandde ik in de WW. Dat was een moeilijke tijd, maar een hoogtepunt na oktober 2013 was natuurlijk de geboorte van onze
jongste zoon Timo, op 8 februari 2014 zag hij het levenslicht en
inmiddels is hij dus ook al 3 jaar oud. Wat een heerlijk ventje, die het
gezinnetje destijds echt helemaal compleet maakte. De moeilijke periode waarin wij ons bevonden werd door de geboorte van Timo een periode om nooit te vergeten. Doordat ik thuis zat heb ik heel intensief de eerste periode van zijn leventje mee gemaakt, wat erg fijn was.
   Ondertussen werd ik in maart 2014 nog even aan mijn oor geopereerd en een goeie maand later werden er 2 losse stukjes bot uit mijn elleboog verwijderd. Het solliciteren naar ander werk beperkte zich mede daardoor tot de noodzakelijke verplichte activiteiten die door het UWV opgelegd werden. Ik wil niet zeggen dat ik geprofiteerd heb van mijn WW-uitkering, maar het kwam toen ook wel goed uit. In november 2014 ben ik uiteindelijk aan de slag gegaan als verkoper bij een tankstation. Bijna anderhalf jaar werkte ik daar totdat er een kink in de kabel kwam, minder prettig wederom en ook een reden om, terecht of onterecht, aan mezelf te gaan twijfelen. En om heel goed na te denken over hoe de toekomst in te vullen.
   Gelukkig vond ik snel wat anders. Dat was ook echt wat anders. Ik ging proberen om een idee van twee enthousiaste gasten in de markt te zetten. Een verkoopwagen voor standplekken in verschillende plaatsen van waaruit biologische (belegde) broodjes en etenswaren werden verkocht. Even snel mijn E-rijbewijs gehaald en vol gas aan de slag. Het idee was super, de verkoopwagen was nieuw en prachtig ingericht, de producten waren heerlijk en eerlijk, maar het idee sloeg niet aan. Tegenvallende resultaten en verschil van inzicht tussen beide ‘bazen’ zorgden ervoor dat ik tijdens een weekje vakantie een telefoontje kreeg dat de stekker uit het hele project getrokken werd en ik wederom met lege handen stond. Achteraf baal ik enorm dat ik in het praatje van deze twee luchtfietsers getrapt ben. Ik kon weer op zoek naar ander werk dankzij dit fiasco, terwijl mij voorgespiegeld was dat het makkelijk een jaar vol te houden was bij tegenvallende resultaten. Niets van dat dus. Maar ach, door schade en schande wordt men wijs zeggen ze hè? En alles gebeurd met een reden, dat moeten we maar in het achterhoofd houden.
   Ik wilde toentertijd niets liever dan eigen baas worden, om de simpele reden dat ik dan het heft in eigen hand zou hebben. Ik was al heel ver met het starten van mijn eigen tekstbureau, maar de onzekerheid die dat met zich mee zou brengen en het risico dat ik niet genoeg inkomsten zou hebben woog ook zwaar mee in het zetten van de definitieve stap.Toen kwam ik per toeval een vacature tegen bij Adecco. Helemaal in mijn straatje en lekker dichtbij. Vol goede moed gereageerd en uiteindelijk op gesprek mogen komen. Daarna ging het snel, want nog dezelfde week was ik aangenomen. Sinds 8 juni 2016 werk ik met heel veel plezier bij Moving Intelligence, een bedrijf wat voertuigvolg-systemen en alles daaromheen ontwikkelt, verkoopt en faciliteert. Alles in eigen beheer. Een jong, dynamisch bedrijf. Op de aftersalesafdeling  ben ik helemaal in mijn element. Heel de dag telefoontjes en mails beantwoorden van klanten en inbouwspecialisten. In alle mogelijke varianten, van administratieve vragen tot technische problemen. Lekker afwisselend, uitdagend en veel contact met verschillende mensen. Bovendien een leuk team, dat is ook heel veel waard. Ik voel me daar enorm op mijn plek en inmiddels heb ik ook een contract van het bedrijf zelf op zak, ook dat geeft weer vertrouwen voor de toekomst.
   In september 2015 waren we ondertussen ook nog eens gestart als beheerders van Dorpshuis de Parel, wat tot op heden nog steeds heel erg leuk is. In een iets andere vorm weliswaar, maar daarover in een later blog meer. Beheerder mogen zijn van het dorpshuis in ‘jouw’ dorp is een hele eer en iets waar ik, door de vele verschillende facetten, heel veel voldoening uithaal. Ook al kan het wel eens erg druk zijn in combinatie met een vaste baan. Maar hé, ik ben nog jong hè!

6 gedachten over “Waar te beginnen… (deel 1)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *